Zaklinaczka burz

Kraj, w którym dwa, niegdyś żyjące w zgodzie ludy podzieliły się na skutek tragedii do jakiej doszło przed laty... Alkonosty, stworzenia o ludzkiej posturze, ale z ptasimi cechami, dysponujące śpiewaczą magią oraz ludzie, to ludność Morowii. Wspólnie rządząca mądrze krajem, w którym panował spokój i jedność. Pewnego dnia doszło jednak do straszliwej tragedii, w której zginęły dwie władczynie Morowii, co też na odmieniło życie na wyspie. Po tym wydarzeniu na alkonosty spadło pasmo nieszczęść, ponieważ to ich magię uznano za przyczynę katastrofy. Ptakopodobni musieli zatem uciekać na bagna, aby nie skończyć w lochach i od tej pory zaczęła się ich walka o przetrwanie. W tej morskiej katastrofie zginęła również matka Makolągwy, bohaterki książki. Straciła ona również najlepszą przyjaciółkę, która była istotą człowieczą i uwierzyła w oskarżenia, które obciążały alkonosty. Osamotniona Makolągwa żyła z ojcem marząc o powrocie do domu, sprawiedliwości, odzyskaniu przyjaciółki i zdobyciu magii, która jeszcze się u niej nie rozwinęła. Los jednak nie zamierzał być dla niej łaskawy, ponieważ pewnego dnia ojciec dziewczyny zostaje pojmany a ona postanawia go uwolnić, za wszelką cenę! Wspaniała i wciągająca powieść ze szczyptą magii, jakiej jeszcze nie znaliśmy. Pełna odwagi, przyjaźni, wierności i walki o jedność i sprawiedliwość. Książka, która sprawi, że uwierzycie w prawdziwą współpracę i oddanie, gdy bohaterowie będą ramię w ramię włączyć o lepszą przyszłość. Takich książek dla młodzieży nam potrzeba!

"Zaklinaczka burz" jest dla tych, co cenią w książkach nastrój magiczny i niespieszny. Którzy w baśniowych i łagodnych opisach odnajdują radość. Dla których spokojne i delikatne budowanie opowieści ma znaczenie większe niż akcja, dynamika i przebojowa narracja (co nie znaczy, że energii i rozmachu tu nie ma). To opowieść, w którą zanurzą się ci, którzy pozwalają myślom dryfować w nieznane, a serca mają otwarte i ciepłe. Oto historia subtelna, a zarazem brutalna. Czuła, a także bezwzględna. W której miłość i dobro są silniejsze niż magia. A magii w "Zaklinaczce burz" nie brakuje. Okaże się jednak, że nie jest potrzebna do szczęścia, ani nie jest tak silna jak miłość i odwaga. Przekona się o tym główna bohaterka, Makolągwa, która jest alkonostem i żyje na wyspie Morowia. Alkonosty to istoty podobne do ludzi, jednak mniejsze i lżejsze, a zamiast włosów mają pióra. W pewnym momencie życia zyskują również zdolność magicznego śpiewu. W Morowii żyją też ludzie. Jednak od pewnego czasu między nimi a alkonostami nie układa się najlepiej. Wyspa jest podzielona, a władzę nad nią sprawuje Kapitan Ilji, który o wszelkie nieszczęścia obwinia właśnie alkonosty. Dojdzie nawet do schwytania ojca Makolągwy. Dziewczyna nastomiast zrobi wszystko, aby uwolnić ojca i przywrócić pokój w Morowii. "Zaklinaczka burz" to opowieść wielowymiarowa, w której wątki fantastyczne łączą się z uniwersalnymi prawdami. Są tu więc gigantyczne sumy, które próbują pożreć Makolągwę i jej przyjaciół, są też istoty ptakopodobne, które śpiewem przywołują burze, rozpalają ogień lub usypiają ludzką czujność. Są twierdze, domy na drzewach i wybuchowe mikstury. Jednak wszystko to blednie w porównaniu z ogromną tęsknotą Makolągwy za ukochaną matką, z jej miłością do ojca, którego smutek codziennie ciągnie w dół. Z jednej strony żal i nostalgia za beztroską i czasami pokoju na wyspie przytłaczają dziewczynę, a z drugiej dają jej siłę do działania. Ta książka to pean na cześć rodzinnych więzi, życia we wspólnocie, jedności i miłości, która jest najpotężniejszym z uczuć. Dlatego, jeśli te wartości są Ci bliskie, to z pewnością pokochasz każdą stronę tej książki!