Zagrodzie. Tom 2. Zaklinaczka

𝑊 ż𝑦𝑐𝑖𝑢 𝑐𝑧𝑎𝑠𝑒𝑚 𝑚𝑢𝑠𝑖𝑚𝑦 𝑟𝑜𝑏𝑖ć 𝑟𝑧𝑒𝑐𝑧𝑦, 𝑛𝑎 𝑘𝑡ó𝑟𝑒 𝑤𝑐𝑎𝑙𝑒 𝑛𝑖𝑒 𝑚𝑎𝑚𝑦 𝑜𝑐ℎ𝑜𝑡𝑦, 𝑛𝑖𝑒𝑚𝑛𝑖𝑒𝑗 𝑗𝑒𝑑𝑛𝑎𝑘 𝑚𝑢𝑠𝑧ą 𝑧𝑜𝑠𝑡𝑎ć 𝑧𝑟𝑜𝑏𝑖𝑜𝑛𝑒.  𝐸𝑛𝑒𝑟𝑔𝑖𝑎 𝑛𝑖𝑒 𝑧𝑛𝑖𝑘𝑎, 𝑧𝑚𝑖𝑒𝑛𝑖𝑎 𝑗𝑒𝑑𝑦𝑛𝑖𝑒 𝑤ł𝑎ś𝑐𝑖𝑐𝑖𝑒𝑙𝑎. 𝐽𝑒𝑑𝑛𝑖 𝑠𝑖ę 𝑗𝑒𝑗 𝑝𝑜𝑧𝑏𝑦𝑤𝑎𝑗ą, 𝑖𝑛𝑛𝑖 𝑗ą 𝑝𝑟𝑧𝑦𝑗𝑚𝑢𝑗ą. “Wyjątkowy dar bywa także okrutnym przekleństwem”. "A je­śli cze­go­kol­wiek na­uczy­ło mnie ży­cie w Za­gro­dziu, to tego, że prze­zna­cze­niu nie na­leży prze­szka­dzać." Wiedziona intuicją Kora wraca do Zagrodzia przekonana, ze bliscy jej potrzebują, poza tym wciąż zmaga sie z uczuciami jakie żywi do Kacpra , który zmaga się z kłopotami finansowymi po tym jak został oszukany przez wspólnika, a to tylko wierzchołek góry lodowej. Ukochany dziadek dziewczyn coraz boleśniej odczuwa kłopoty z pamięcią. Były partner Leny rozwodzi się z żoną, mimo, iż deklarował względem niej wielkie uczucie, a na domiar złego związek Igora przechodzi kryzys , który potęguje powrót jego byłej dziewczyny... Jakie decyzje podejmie mężczyzna? Czy bohaterowie pokonają stojące na ich drodze trudności? To była piękna pełna emocji i empatii przesycona ciepłej powieść z błyskotliwymi dialogami i świetnie wykreowanymi postaciami sprawiająca, że czytanie jest czystą przyjemnością. Autorka serwuje nam mieszankę wybuchową – trup (a jakże!), czarownice (no prawie), zaklęcia (nie do końca magiczne, ale skuteczne) i bohaterkę, której nie sposób nie polubić. Pełną energii, z ciętym językiem i talentem do pakowania się w kłopoty. Do tego świetnie wykreowane postacie drugoplanowe i klimat małej miejscowości, gdzie wszyscy wszystko wiedzą… oprócz tego, kto zabił.Idealna lektura na poprawę humoru – lekka, ale nie głupia; zabawna, ale zbrodnia jak najbardziej na serio. Czytajcie, zanim ktoś wam zaspoileruje, kto tu tak naprawdę „zaklina” rzeczywistość. Polecam i czekam na ciąg dalszy 💚