Zbędni

Moje kolejne spotkanie z autorem i kolejna ciekawa i pełna przygód przygoda. Autor ma ten dar, że potrafi zjednać sobie czytelnika i sprawić, aby został pochłonięty przez emocjonującą fabułę … Wiele dzieje się w tej powieści, wątków jest kilka, a finalnie się ze sobą łączą. Jan, opiekujący się polem namiotowym, pod wpływem alkoholu potrąca śmiertelnie dziewczynę. Zakopuje zwłoki w lesie, ale wyrzuty sumienia nie dają mu spokoju. Na tym polu namiotowym zamieszkuje od miesięcy Jules, zdziwaczały Belg, przed którym Jan odczuwa respekt. Dlaczego nie wyjeżdża, takie pytania padają codziennie. Ale on skrywa pewną tajemnicę, którą niektórzy chcieliby bardzo poznać. W Kowarach prowadzi pensjonat małżeństwo, borykające się z problemami finansowymi. I synem sprawiającym kłopoty, który mimo, iż jest dorosły panicznie boi się matki. Ich obiekt zamieszkuje dziwna kobieta, za którą czuć ciągnącą się tajemnicę. I jest jeszcze policjantka Maria, która na własną rękę poszukuje zaginionej dziewczyny. Jej dochodzenie nie jest mile widziane w szeregach policji. Każdy z bohaterów coś ukrywa, fabuła opływa w sekrety i tajemnice. Ich rozwiązanie to mnie lada wyczyn, ale zadanie dla wytrwałych. Jestem pod wrażeniem stworzenia tak ciekawej i wymagającej fabuły. Czytelnik musi uważnie śledzić losy bohaterów, aby nic nie umknęło jego uwadze. Gdy już się wydaje, że rozwiązał chociaż sekret jednego z bohaterów, akcja się odwraca i to co było już na wyciągnięcie ręki, straciło na znaczeniu. Autor celowo wprowadza nas w błąd, mataczy i kręci, stawia naszą uwagę na baczność i czujność. Znakomita to zabawa, oczekiwanie do samego końca na finał, który oczywiście nie jest łatwo przewidywalny. A jak się nawet wydaje nam, że na początku jesteśmy blisko rozwiązania zagadki, to tylko nasza ułuda i marzenie. Chmielarz pokazał nam różnych bohaterów, zarówno tych złych, jak i tych dobrych. Mamy ludzi zepsutych przez życie i system, ale są też bohaterowie ufni i wierni swoim zasadom, mający cichą nadzieję na zbawienie świata. Dobrze, że autor nie wyidealizował postaci, tylko pokazał ich takimi, jacy są rzeczywiście. Bez zbędnych upiększeń i złudzeń. Na co można liczyć w najnowszej powieści Wojciecha Chmielarza Zbędni? Na ciekawą i skomplikowaną, wielotorową fabułę. Szeroki wachlarz ciekawych postaci, pokazanych bardzo otwarcie i odważnie. Nie zabraknie emocjonujących i pełnych napięcia chwil i momentów zapierających dech w piersiach. Zawsze tam, gdzie są sekrety, emocje są na podwyższonym poziomie, walczą miedzy sobą o prym pierwszeństwa. A my jesteśmy w epicentrum wydarzeń i to wszystko jest po części naszym udziałem. Czy prawda zwycięży i tajemnice zostaną odkryte? Czy bohaterowie wyzwolą się z pęt sekretów i wewnętrznych mroków? Szybko przekonajcie się sami, nie warto żyć w niepewności i niewiedzy. Polecam, bierzcie w ciemno.

"Zbędni" przenoszą do Kowar, które są pochłonięte niedawnym zaginięciem niemowlęcia. W sprawę angażuje się młoda aspirantka. Jednocześnie obserwujemy Jaśka, który pod wpływem alkoholu potrąca kobietę oraz tajemniczego Belga, który, mimo końca sezonu, nie wyjeżdża z kempingu. W okolicznym pensjonacie z kolei mieszka od dawna dziwna kobieta, a syn właścicielki panicznie boi się wszystkiego i nie opuszcza okolic. Co ich wszystkich łączy? Jak zawsze u pana Chmielarza, jestem pod ogromnym wrażeniem przemyślanej i zgrabnie składającej się intrygi. Niczym kolejne nitki na tablicy detektywistycznej łączą się poszczególne wątki, niekiedy w niezwykle zaskakujący sposób, a finalne rozwiązanie domyka i spaja całość w domkniętą historię, która odciska się w pamięci czytelnika. Zmienna narracja buduje szybką dynamikę fabuły. Od początku pochłania klimat tajemnic, a kolejne informacje tylko pogłębiają obraz małego miasteczka pełnego zepsucia, gdzie żaden z bohaterów nie jest w pełni czysty moralnie. Nawet policjantka ma swoje małe przewinienia przymykając oko na niektóre pomniejsze występki okolicznych łobuzów, ale jest to i tak kropla w morzu tego, co próbują ukryć inni. Wiodącą, mocna zbrodnia spaja i stanowi motyw wyjściowy dla pozostałych zdarzeń, a jednocześnie jest zapalnikiem dla kumulacji kolejnych przestępstw. Przy okazji to bardzo wciągający obraz psychologiczny poszczególnych postaci. Motywacje i czyny niekiedy wywołują dreszcze brutalnością, a historia niesamowicie wciąga i nie pozwala się oderwać aż do poznania wszystkich odpowiedzi. Jest duszno, mocno i klimatycznie. Ta książka ma wszystko, czego potrzebuje znakomity kryminał! Gorąco polecam 🔥

Wojciech Chmielarz to jeden z moich ulubionych polskich pisarzy kryminałów. Choć pisząc w tym przypadku kryminał muszę mieć z tyłu głowy podpowiedź – ale nie tylko. Bo Chmielarz to coś więcej, a raczej znacznie więcej. To książki bardziej zaangażowane, dotykające człowieka i jego problemów rodzinnych, problemów w ogóle. Pan Wojtek to świetny obserwator codziennego życia, który potrafi nam to życie „sprzedać” na kartach swoich książek. Lektura ”Zbędnych” zabiera nas w Karkonosze jesienią, a dokładnie do Kowar. To tam pracuje, na polu namiotowym pracuje Jan, jedne z bohaterów powieści. Jan ma problem alkoholowy i po spożyciu wsiada za kierownicę. Traf chce, że dochodzi do wypadku, w którym ginie kobieta. Tak zaczyna się ten kryminał – mroczniejszy od wcześniejszych w dorobku Chmielarza. Na pewno chcielibyście wiedzieć, co wydarzy się po wypadku. Co zrobi Jan? Niestety, ja nie zdradzę, więc najlepiej będzie, jak sami się przekonacie. Ale wątek Jana to tylko jedna z historii poruszonych w „Zbędnych” – bo to jest powieść wielowątkowa, które (wątki) zgrabnie łączą się finalnie. A naprawdę jest w czym wybierać, bo wspomnianych wątków i postaci jest całkiem sporo. Oprócz nieszczęśnika z problemem alkoholowym mamy jeszcze: aspirantkę Marię Szulej, która poszukuje zaginionej Karolinę; nimbem tajemnicy owiani są właściciele pensjonatu Alina i Mirek oraz ich syn; niemniej tajemnicza jest pensjonariuszka tegoż pensjonatu, która pojawia się i znika. Jest też pewien Belg mieszkający w kamperze na polu namiotowym, który mimo niezbyt ciekawych warunków pogodowych nie opuszcza naszego kraju. Chmielarz serwuje nam mroczne strony ludzkiej psychiki. Wspaniale gra na emocjach. Rewelacyjnie rozwija postaci, pokazując nam kawałek po kawałku, jak odkrywanie puzzli ich charaktery ze słabościami i niedoskonałościami. Według mnie to jedna z lepszych powieści Pana Wojciecha. Jestem w pełnym zachwycie. W tej książce, którą jak zwykle ciężko sklasyfikować znajduje się wszystko żeby zadowolić czytelnika, a na pewno wielbicieli twórczości autora „Żmijowiska”. Już ono było dość mroczne i bardzo klimatyczne. Przy „Żmijowisku” jednak „Zbędni” wypadają zdecydowanie mroczniej. Na ile jest to sprawą panującej aury, a na ile niebywałego talentu Wojciechu Chmielarza oceńcie sami.

„Zbędni” to moje pierwsze spotkanie z twórczością autora, ale myślę, że nie ostatnie. Uwielbiam thrillery z dobrze skonstruowaną intrygą. I właśnie tutaj to dostałam. Od pierwszych stron poczułam, że to jest to czego szukałam. Traumy, trudna przeszłość bohaterów i tajemnice. Wszystko to sprawiło, że przepadłam. Akcja książki jest dość dynamiczna. Czasami miałam wrażenie, że aż za szybko gna i powoli gubiłam się w wątkach. Czasami musiałam wrócić do poprzedniej strony, ale nie wpłynęło to na całkowity odbiór książki. Bardzo polubiłam głównych bohaterów, są oni bardzo realistyczni. I dostarczy mi wielu emocji. Jan pewnej nocy pod wpływem alkoholu potrącił śmiertelnie kobietę. Nie potrafi jednak przyznać się do popełnionego czynu. Zakopuje ciało kobiety w lesie. Wyrzuty sumienia jednak nie dają mu spokoju i zaczyna drążyć kim była ta kobieta i dlaczego nikt jej nie szuka. W Kowarach ktoś porwał młodą dziewczyną, jednak nie żąda okupu. Sprawą zajmuje się aspirantka Maria Szulej. Są jeszcze Alina i Mirek, którzy prowadza pensjonat. Pewnego dnia pojawia się i znika pewna pensjonariuszka. Postać ta jest bardzo tajemnicza. Podobnie jak syn właścicieli pensjonatu. Jeśli lubicie kryminały lub thrillery to bardzo polecam najnowszą książkę Wojciecha Chmielarza.

„Zbędni” to najnowsza powieść autorstwa Wojciecha Chmielarza i pierwsza, która początkowo wywołała we mnie wiele skrajnych emocji. Bowiem już na samym początku odniosłam wrażenie, jakbyśmy dostali kilka kompletnie oderwanych od siebie historii, które łączy jedynie mała miejscowość… Do tego akcja rozkręca się niespiesznie i wszystko to sprawiło, że sam początek był dla mnie ciężki. ALE im dalej brnęłam w tę powieść, tym bardziej się do niej przekonywałam, a to, co wydawało mi się kompletnie bez powiązań, zaczęło nabierać głębszego sensu. Okazało się, że fabuła została dopracowana w najmniejszym szczególe, a wszystkie sprzeczne emocje, które wywołuje, tylko potęgują doznania czytelnicze. Autor nie owija tutaj w bawełnę – w książce nie brakuje przekleństw i ciężkich tematów, takich jak pedofilia, porwanie niemowlaka, handel ludźmi, jazda po pijaku, śmierć, ocenianie drugiej osoby po pozorach… Chmielarz doskonale ukazuje ludzkie zachowania i problemy XXI wieku! Sama intryga i zagadka kryminalna są niepokojące i wciągające. Wraz z problemami społecznymi tworzą mieszankę, od której naprawdę ciężko się oderwać. Autor sieje zamęt, myli tropy, pozostawia niedopowiedzenia. Śmiało można powiedzieć, że manipuluje nami w sposób mistrzowski! Sylwetki bohaterów są nakreślone bardzo wyraziście. Nie brakuje w nich emocji, portrety psychologiczne są dopracowane, każdy ma coś do ukrycia i jest na swój sposób wyjątkowy. Z głębi ludzkich otchłani wychodzą lęki, słabości, pragnienia, zagubienie, a my sami odczuwamy je na swojej skórze. „Zbędni” to bardzo dobrze napisany kryminał, który trzyma w napięciu, przykuwa uwagę i zaskakuje swoim finałem. Ukazuje ludzką naturę, nasze pragnienia, dwuznaczność moralności i skłania do przemyśleń nad granicą pomiędzy dobrem a złem. Serdecznie 𝗣𝗢𝗟𝗘𝗖𝗔𝗠!