Zemsta rodziców

Jak daleko posuniecie się, by ochronić własne dziecko? Daniel Hurst porusza w tej książce temat przemocy w szkole. Rodzice Jacoba dowiadują się, że jest on dręczony i prześladowany przez kolegę z klasy. Kiedy próbują porozmawiać o tym z rodzicami dręczyciela tylko pogarszają sprawę. Postanawiają wziąść sprawy w swoje ręce i zemścić się. Prześladowca Jacoba już doprowadził do jednej tragedii więc jego rodzice nie pozwolą, by coś takiego spotkało ich syna. Jesteście ciekawi do czego posuną się rodzice chłopca? "Zemsta rodziców” autorstwa Daniela Hursta to intrygująca powieść, która wciąga czytelnika od pierwszych stron. Autor zręcznie łączy elementy dramatu i kryminału, tworząc historię, która skłania do refleksji nad relacjami międzyludzkimi oraz wpływem rodzicielskich decyzji na życie dzieci. Fabuła skupia się na skomplikowanej sytuacji rodzinnej, w której rodzice postanawiają wziąć sprawy w swoje ręce, by odnaleźć sens w swoich życiowych wyborach. Autor z doskonałym wyczuciem kreśli portrety postaci, nadając im głębię i wiarygodność. Każda z postaci ma swoje unikalne motywacje, co sprawia, że ich działania są zrozumiałe, a jednocześnie budzące wątpliwości. Styl pisania autora jest lekki i przystępny, co sprawia, że książkę czyta się z przyjemnością. Dialogi są naturalne, a opisy sytuacji plastyczne, co pozwala na łatwe wyobrażenie sobie przedstawianych zdarzeń. Hurst w mistrzowski sposób porusza w książce tematy, które są aktualne i bliskie wielu czytelnikom. Autor podejmuje ważne kwestie dotyczące rodzicielstwa, oczekiwań społecznych i relacji międzyludzkich, co czyni tę powieść nie tylko rozrywką, ale również źródłem inspiracji do przemyśleń. "Zemsta rodziców” to książka, która dostarcza zarówno emocji jak i refleksji. Daniel Hurst udowadnia, że potrafi stworzyć angażującą i pełną zaskakujących zwrotów akcji historię, która pozostaje w pamięci na długo po przeczytaniu ostatniej strony. To pozycja, którą warto mieć w swojej domowej biblioteczce. Czytajcie! Gorąco polecam! BRUNETTE BOOKS

"Zemsta rodziców" Daniel Hurst Z pewnością książka ta skłania do refleksji nad tym, jak daleko bylibyśmy w stanie się posunąć, aby chronić swoje dzieci i czy zemsta jest właściwą odpowiedzią na przemoc. Autor przypomina tu o problemie przemocy szkolnej, często bagatelizowanej przez dorosłych - nauczycieli, rodziców, a nawet policję. Widziałam oczami wyobraźni jak młody chłopak staje się ofiarą szkolnego dręczyciela, a znieczulica społeczna i brak reakcji ze strony instytucji prowadzą do eskalacji tej przemocy. Co ciekawe zazwyczaj tacy oprawcy nie są nowicjuszami, a rodzice dręczonego dziecka są w zasadzie bezradni, choć próbują wszelkimi sposobami go powstrzymać. Trafiają jednak na mur obojętności. Decyzja o wymierzeniu sprawiedliwości na własną rękę, choć drastyczna, była dla mnie zrozumiała. Jako matka łatwo mogłam się wczuć w ich sytuację - ich strach i determinacja były niemal namacalne. Temat jest na pewno bardzo ważny i aktualny, ale sam sposób jego przedstawienia pozostawia wiele do życzenia. Fabuła rozwijała się wolno, a pierwsza część książki skupiała się głównie na rozterkach i bezradności rodziców chłopca. Choć zrozumiałe jest, że autor chciał pokazać emocjonalne napięcie i stopniowe narastanie gniewu, to jednak bardzo się to dłużyło. Zakończenie, choć dramatyczne, nie wywołało u mnie efektu "wow". Finałowe rozwiązanie wydawało się zbyt łatwe do przewidzenia. Myślałam też że bardziej mną to wstrząśnie. Na pewno ze względu na temat warto sobie tę książkę przeczytać, choć jej potencjał według mnie nie został w pełni wykorzystany. Najlepiej jednak wyrobić sobie własne zdanie.

Czy zrobiłbyś wszystko, żeby chronić swoje dziecko? Czy zemściłbyś się na tym kto wyrządził mu krzywdę? Sara i Guy są zwyczajną brytyjską rodziną , mieszkają w domu, który jest spełnieniem ich marzeń i doczekali się dwójki dzieci, które bardzo kochają. Gdy ich piętnastoletni syn Jacob zaczyna się dziwnie zachowywać rodzice są wyraźnie zaniepokojeni. W końcu sytuacja zaczyna eskalować , a chłopak trafia do szpitala po wyjątkowo poważnym pobiciu, którego sprawcą jest Mason Burton. Okazuje się, że trzy lata wcześniej jego działania doprowadziły do samobójstwa dwunastoletniej Zoe Atkinson. Małżeństwo postanawia wziąć sprawy w swoje ręce i uprowadza młodocianego dręczyciela. Jednak wykonanie zadania i realizacja planu nie są takie proste... Kilka dni później przypadkowy spacerowicz wyprowadzający psa odnajduje zwłoki młodego Burtona w opuszczonym magazynie. Kto zabił? Jakie motywy nim kierowały? Czy zdesperowani rodzice posunęli się o krok za daleko? Czy wszyscy wyjdą z tej historii bez szwanku? Było to moje pierwsze spotkanie z piórem Daniela Hursta i naprawdę świetnie się bawiłam poznając tę historię. Autor niezwykle umiejętnie odmalował portrety psychologiczne swoich bohaterów i targające nimi emocje. Fabuła zaś trzymała w napięciu od pierwszego przeczytanego rozdziału, aż do samego zakończenia książki, którego nie sposób przewidzieć. Polecam i czekam na kolejne powieści Daniela z zapartym tchem.

,,Musisz zrobić wszystko co w twojej mocy, by chronić swoje dzieci (...) Nie martw się policją, opinią publiczną ani niczym innym. Troszcz się o swoją rodzinę, bo tylko to ma znaczenie. Rozumiesz?" Tak naprawdę w tej książki można wybrać całą masę wartościowych cytatów, ale postanowiłam, że przedstawię wam ten jeden, moim zdaniem najważniejszy. Bo ile byście byli w stanie zrobić dla swoich dzieci? Czy kochacie je na tyle bezwarunkowo, by nie oceniać ich wyglądu, nie zmieniać na siłę punktu widzenia i w każdym momencie móc zawsze stanąć po ich stronie? Pomimo wszystkiego, zrobić dla nich wszystko? Nawet dopuścić się zbrodni? Zanim przejdę do bezpośredniej treści, chcę by czytelnik zauważył, że padły w niej bardzo mądre słowa. Pewien mężczyzna daje tutaj przykład, by nie robić sobie niczego z opinii publicznej, bez względu czy jest to rodzina, czy znajomi, czy obcy, lecz by chronić tylko własny domowy krąg. Każdy z nas ma inny punkt widzenia i my sami powinniśmy znać na tyle swoją wartość, by nie pozwolić nikomu wejść z butami do naszego życia. Ktoś ma nam coś za złe? Coś zrobiliśmy nie tak jak chciał? Trudno, to tylko jego problem. Jego opinia nie może zatruwać waszego życia. Nie wolno sobie pozwolić, by zdanie innych miało wpływ na to, jak my się będziemy czuli. To od nas samych zależy co myślimy, co chcemy osiągnąć, co lub kto jest dla nas wartością. To my mamy władzę nad swoim życiem, nie oni. I teraz przerwę. Historia z książki opowiada o dwóch rodzinach, gdzie jedna jest najgłówniejszą, oddaną z perspektywy matki i ojca chłopca, który nagle zaczyna dziwnie się zachowywać. Robią co mogą, by dowiedzieć się, dlaczego tak się postępuje. Instynkt matki był tutaj niezawodny. Kiedy już wychodzi na jaw, że został pobity i jest dręczony przez chłopaka z sąsiedztwa, rodzice biorą sprawę w swoje ręce. Wpierw chcą polubownie załatwić sprawę, lecz szybko dochodzi do nich, że nigdzie nie ma sprawiedliwości, nawet w świecie policji. Tutaj pojawia się wzmianka o drugiej rodzinie, której córka popełniła samobójstwo, gdyż była dręczona przez tego samego chłopaka, co ich syn. Autor przez moment chciał dać nam zwątpienie, gdyż pokazał punkt widzenia rodziców chłopca, który się znęca. Oni niby również chcą dobrze dla syna, ale następne wydarzenia pokazują, jak niesprawiedliwy jest ich punkt widzenia. Mają swoje sposoby wychowawcze i oby nigdy nikt nie miał podobnych. Nagłośnienie sprawy nastolatka i jego rodziny trafia do mediów społecznościowych, więc ich życie staje dosłownie. Zostają nokautowani przez ludzi, którzy ich osądzają, przez pracodawcę, który odmawia pomocy i dokłada mu zmartwień, jedynie rodzina, która straciła córkę, staje po ich stronie. W przypływie ogromnych emocji, załamania i związanych rąk, gdziekolwiek by się nie udali, biorą sprawy w swoje ręce. Obiecują sobie, że już nigdy przenigdy chłopak z sąsiedztwa nie będzie dręczył nikogo. Jak uważacie, czy będąc pod ogromną presją można myśleć trzeźwo? Tak naprawdę mamy tu trzy zakończenia książki o których już nic nie powiem. Dodam tylko, że niektórzy potrafią kochać na zabój i nie ważne czy jest się rodzicem, czy dzieckiem... Nigdy nie róbcie czegoś, czego nie chcecie robić. Nie wierzcie opiniom innym, bo to ich opinie, nie wasze. Żyjcie tak, by wam było dobrze. Jeśli macie ochotę przeczytać tą książkę, to pamiętajcie, że jej wielki przekaz to emocje niepokoju. Oni opisują co robią, o czym rozmawiają i jak radzą się między sobą, by pomóc ich dziecku i by chronić również drugie. Prawdziwa emocjonalna bomba, która mnie urzekła!