Zgorzelisko

"Zgorzelisko” Maria Gąsienica-Zawadzka Nie znam debiutu autorki, dlatego z wielką ciekawością sięgnęłam po tę książkę. I zaskoczyła mnie już od pierwszych stron. Bardzo szybko wskoczyłam w misternie utkaną sieć tajemnic i intryg przemieszanych z góralskimi legendami. W skrócie mogę powiedzieć, że to opowieść o ludziach, którzy muszą zmierzyć się z dziedzictwem swoich rodzin, ale i ze sobą, napotykając po drodze wiele przeszkód. Gdzieniegdzie pojawia się trup, ale znajdziecie tu też sensacyjne poszukiwania skrytki, w której znajduje się "skarb" (dla każdego jest czymś zupełnie innym), surowość górskiego klimatu i tajemnice sprzed ponad trzydziestu lat. Fabuła splata losy trzech osób - Radka, Karoliny i Gerarda, którzy spotykają się w hotelu Rysy. Hotelu, który teraz skazany na zburzenie, jest jakby cmentarzyskiem dawnych grzechów i tajemnic czekających na odkrycie. Bardzo mi się to podobało, bo niesamowicie wciągają mnie książki, w których akcja toczy się w tajemniczym miejscu. Tutaj jest nim hotel, który jest dodatkowym bohaterem, a jego ściany, zdają się być świadkami niejednej zbrodni. Moją największą sympatię zdobył Radek, chyba ze względu jego relację z odziedziczonym po ojcu psem Atosem, który w tej historii odgrywa ważną rolę. Każdy bohater tworzy tu odrębny wątek, a wszyscy zmagają się z demonami z czasów, gdy hotel Rysy był miejscem spotkań ówczesnej elity. Są więc trzy wątki płynnie splatające się ze sobą na tle mrocznej przeszłości. Mamy tu dwie płaszczyzny czasowe - sylwester 1988 r. i okres świąteczno-noworoczny 2022 r. Autorka bardzo subtelnie prowadziła trójkę bohaterów do konfrontacji z przeszłością, która nie była tu jedynie tłem, lecz aktywnym uczestnikiem wydarzeń. Dodatkowo przeskoki między dwoma "epokami" były bardzo płynne, a każdy skok w przeszłość odkrywał kolejne fragmenty układanki. Z każdą kolejną stroną zagadka stawała się bardziej intrygująca, a poszukiwania tajemnic z PRL-u były dla mnie fascynujące. Mrok PRL-owskiej rzeczywistości, pełen intryg, szantażu i kłamstw, świetnie kontrastował z surowym, górskim klimatem. I ten klimat, połączony z surowością zimowego krajobrazu Podhala, idealnie współgrał z tajemniczością i niepokojem fabuły. I co tu więcej pisać... "Zgorzelisko" zdecydowanie wciąga fabułą, urzeka klimatem gór i zmusza do refleksji nad trudnymi wyborami bohaterów. Polecam Wam tę książkę, bo znajdziecie tu i świetną rozrywkę, i refleksję nad przeszłością, rodziną i tym, jak decyzje naszych rodziców mogą na nas wpływać przez całe życie.

Po przeczytaniu debiutu, „Gniewa Halnego” byłam bardzo ciekawa kolejnych książek Marii Gąsienicy-Zawadzkiej. Autorka ponownie zabrała mnie do stolicy Tatr. Do hotelu Rysy przybyły również trzy inne osoby: Radek, Karolina i Gerard. Każda z tych osób ma swoją historię i każda z nich szuka czegoś ukrytego w starym hotelu w Zakopanem. Autorka stopniuje napięcie. Nie od razu wpadamy w wir wydarzeń i ciekawych wydarzeń. Z każdym kolejnym rozdziałem ujawnia nam tajemnice jakie skrywali rodzice bohaterów. Akcja książki biegnie dwutorowo. Są to wydarzenia, które mają miejsc obecnie i te, które rozegrały się przed laty w Zakopanem. Autorka opisała tutaj piękną chociaż tragiczną miłość dwójki młodych wtedy ludzi. Jesteśmy krok za krokiem świadkami tego jak wydarzenia z 1988 roku wpływają na te z 2022. Znajdziemy tutaj wiele tajemnic i sekretów. „Zgorzelisko” nie jest takim typowym kryminałem. Jest bardziej kryminałem z dość dobrze rozbudowanym wątkiem obyczajowym. Osobiście uwielbiam takie połączenie i książkę czytało mi się bardzo przyjemnie i szybko. A do tego jeśli znajdę momenty, które sprawiają, ze zatrzymam się i pomyślę nad naszym życiem, to sprawia, że książka jest dla mnie idealna. Autorka zadbała również o klimat. Czuć tutaj atmosferę górskiego hotelu jak również samego Zakopane. Jeśli lubicie kryminały z nieśpieszną narracją, zaskakującymi zwrotami akcji i wyrazistymi bohaterami to bardzo polecam „Zgorzelisko”.

Maria Gąsienica - Zawadzka skradła moje czytelnicze serce swoim rewelacyjnym piórem. "Gniew Halnego" wciągnął mnie na maksa, ale nowa książki pt. "Zgorzelisko" totalnie mnie porwała i zachwyciła. Fabuła powieści rozgrywa się na polanie Zgorzelisko, gdzie ukryty głęboko w lesie jest Hotel Rysy, dawny ośrodek wypoczynkowy dla dygnitarzy partyjnych. Obecnie hotel przeznaczony jest do rozbiórki. Nim to nastąpi przewrotny los sprawia, że drogi bohaterów powieści przeplatają się w tym hotelu, który skrywa mroczne tajemnice sprzed ponad trzydziestu lat. Radek po śmierci ojca dostaje od niego list i będzie próbował odnaleźć ukryte dokumenty w Hotelu Rysy, które w przeszłości schował tam jego ojciec. Czy Radek odkryje rodzinną tajemnicę? Karolina wraz z przyjaciółką zatrzymuje się w Hotelu Rysy, by skonfrontować się z przeszłością. Czy odkryje zagadkę śmierci swojego ojca? Jest też pewna osoba, która będzie próbowała przechytrzyć Radka, aby tajemnice z przeszłości nie wyszły na jaw. Czy Radek i Karolina zapłacą za grzechy swoich rodziców i dziadków? Uwielbiam takie klimaty! Górska i zimowa sceneria, niebezpieczeństwo czyhające tuż za rogiem, hotel skrywający bolesne tajemnice, kłamstwa, intrygi, manipulacje, duszna atmosfera, dwie strefy czasowe, gdzie rok 2022 przeplata się z 1988, zagadki do rozwiązania, polityka PRL-u, która miała wpływ na bohaterów powieści oraz to co kocham - pies, który skradł moje serce. Nie zabraknie tutaj emocji oraz niespodziewanych zwrotów akcji. Autorka potrafi trzymać czytelnika w napięciu, czuć niepokój z każdą przewracaną stroną powieści, a układanie łamigłówki jest tak fascynujące, że nie można oderwać się od książki. Autorka porusza tu kwestie rodzinnych relacji, konsekwencje decyzji przodków na nasze życie, udowadnia, że trzeba odpuścić i nie chować urazy, bo to niszczy człowieka od środka. Jeśli lubicie historie, które zmuszają do refleksji, rozgrywają się w górach, intrygi, tajemnice i mroczne zagadki do rozwiązania to zapraszam Was do lektury "Zgorzelisko". Bawiłam się znakomicie i spędziłam ekscytujący czas. ⭐️ 10/10 Czekam na więcej! Polecam! BRUNETTE BOOKS

25 września miała premierę nowa książka Marii Gąsienicy-Zawadzkiej „Zgorzelisko”. Po jej świetnym debiucie nie mogłam się wręcz doczekać jej kolejnej książki. Czy spełniła moje oczekiwania? Hotel Rysy skrywa swoje mroczne tajemnice. Odpowiedzi na swoje pytania szukają tam Radek, Karolina oraz Gerard. Każdy ma swoje powody i pragnie odczarować swoją przeszłość, by móc w końcu żyć spokojnie. Nie każdy jednak ma dobre intencje. W pewnej chwili zrobi się niebezpiecznie. Wszystko ma jednak swój cel, a odpowiedzi nie wszystkich zadowolą. Czy nie lepiej, by tajemnice nadal były pogrzebane? Po debiucie autorki spodziewałam się kolejnej mocniej, tajemniczej i trzymającej w napięciu książki. Motyw paranormalny w „Gniewie halnego” zrobił taką robotę tej historii, że nie mogłam się doczekać, co też tym razem autorka wymyśli. Od razu zauważyłam, że tym razem fabuła jest utworzona na trochę innym schemacie. Mamy dwie linie czasowe, które powolutku odkrywają nam wszystkie tajemnice. Bardzo lubię takie zagranie autora. Pozwala to fajnie dawkować napięcie. Spodobało mi się również pojawienie się psiego bohatera. Styl autorki jest przystępny i lekki. I to chyba na tyle jeśli chodzi o pozytywy. Niestety muszę uznać tę historię za mocno przeciętną. Dużo znajdziemy tutaj polityki, co prawda z okresu PRL, ale mnie to już kompletnie zbiło z pantałyku i mój zapał do czytania opadł. Sama historia jest to niby kryminał, niby obyczajówka. Poznajemy ją od strony różnych bohaterów. Ale kompletnie mnie nie wciągnęła. Brakowało mi tej tajemniczości, niepewności, którą znalazłam w poprzedniej książce. Jestem zawiedziona. Autorka bardzo wysoko sobie sama postawiła poprzeczkę i niestety w moim odczuciu z tą powieścią nie doskoczyła nawet do jej połowy. Nie mniej zachęcam was do lektury i własnej oceny.

Od samego początku, kiedy zaczynamy czytać o obserwacji jednego mężczyzny przez drugiego wytwarza się klimat dużego oczekiwania. Nie wiemy dlaczego jeden z nich szybko szykuje sobie schronienie w postaci szałasu i widzimy jak depresyjnie zawodzi, kiedy nie udaje mu się stworzyć odrobiny ognia. Drugi coś planuje, wciąż obserwuje jego kroki, widzi jak z wielkim opóźnieniem działa i kiedy nadchodzi szarówka, postanawia się ukazać. Zwracajcie uwagę na czas, który jest opisany w nagłówku, gdyż nie zawsze bywa synchroniczny. Mamy przeskoki czasowe do różnych pokoleń, by zobaczyć co takiego jedni zbroili, że teraz inni ponoszą tego konsekwencje. To tam dowiadujemy się, że jedna z postaci ma wielkie aspiracje do zostania politykiem, jednak druga postać podkreśla, że gdyby poznali jego przeszłość, nie wyszło by mu to na dobre. To krótka i treściwa rozmowa, która ma swój późniejszy wydźwięk. Z ogólnych tematów, poznamy kilka postaci, które odbędą podróż w tym samym miejscu, lecz obarczeni będą zupełnie innymi problemami. Jak to zawsze w tajemniczych pozycjach bywa, nikt nie zazna tutaj spokoju, zanim jego brudy nie wyjdą na światło dzienne. Autorka postarała się rozwinąć każdą historie na tyle, by poznać najmniejsze szczegóły z ich życia, jedynie zawsze kończyła uczuciami, jakby później coś niespodzianego miało się wydarzyć. Problemy z którymi mierzą się postacie czasami są aż nad wyraz prawdziwe i ogromnie emocjonalnie wrażliwe. Nie zawsze mogą zrobić to, co chcą, bo inni stają im na przeszkodzie. Niektórzy są naprawdę uczciwi i kochają to, co robią, oraz to do czego doprowadzili, jednak inni widzą w tym tylko same negatywy, taką totalną różnicę gustów i pokoleń. Z tego powodu niektóre sprawy są opisane dłużej i zajmują więcej miejsca. Powoduje to jednak, że utożsamiamy się z nimi, bo zaczynają stawać nam się bliscy. Choć innych to lepiej byśmy nigdy nie poznali. Osoby wrażliwe mogą się tutaj wzruszać, a nawet nabawić się nerwicy. Ja totalnie od początku się w nią wkręciłam, więc bardzo ją wam polecam:-)