Zła przeszłość

O Mirosławie Gorzce słyszałam już wcześniej, ale jakoś nigdy nie sięgnęłam po jego książki. Dopiero współpraca z Wydawnictwem Skarpa Warszawska sprawiła, że dałam mu szansę. I… teraz wiem, że będę czytać go z zapartym tchem. „Zła przeszłość” to mocna, dopracowana, mroczna opowieść, która wbija w fotel. Seryjny zabójca zwany Prorokiem powraca po latach, by znów siać grozę. Zaczepia kobiety, przepowiada im śmierć… a potem spełnia swoją obietnicę. Brzmi jak horror? To dopiero początek, bo dochodzenie komplikuje się, gdy wychodzi na jaw, że część dowodów z wcześniejszych zbrodni... zniknęła. A może ktoś z policji pomagał mordercy? Na pierwszym planie mamy świetnie skonstruowanych bohaterów: silną i zdeterminowaną Karinę Buczko oraz nietuzinkowego nadkomisarza Marcina Zakrzewskiego, który specjalizuje się w śledztwach pełnych tajemnic. Ale żadne z nich nie jest wolne od przeszłości, która – jak się okazuje – potrafi być równie niebezpieczna jak sam morderca. To historia gęsta od emocji, pełna napięcia i psychologicznej głębi. Brutalna, ale nie przesadzona. Zawiła, ale nie zagmatwana. Taka, która wciąga całkowicie i trzyma w napięciu do ostatniej strony. „Zła przeszłość” to książka, która przypomina, jak bardzo literatura kryminalna potrafi poruszać i zaskakiwać. Cieszę się, że to właśnie ta współpraca otworzyła mi drzwi do twórczości Mirosława Gorzki – i z pełnym przekonaniem mogę powiedzieć, że to nie było moje ostatnie spotkanie z jego piórem.

Mroczna, pochłaniająca, nieodpuszczająca taka jest najnowsza powieść Mieczysława Gorzki „Zła przeszłość”. Zbrodnicza historia z przeszłości, która splata się z teraźniejszością. Zostaje zamordowana młoda kobieta. Rozpoczyna się śledztwo i...zostaje odkryta druga zamordowana w ten sam sposób kobieta. Okazuje się, że tak samo przed laty mordował Prorok. Przyjeżdża śledcza z Warszawy, która ściąga z emerytury Marcina Zakrzewskiego. Wiele lat temu, to właśni oni zajmowali się poszukiwaniem Proroka. Mordercy kobiet, który trzydzieści lat temu miał ich osiem na sumieniu. Teraz muszą walczyć z czasem, a pomagają im w tym podkomisarz Karina Buczko i młodszy aspirant Ireneusz Bąk. Wszystko gmatwa się coraz bardziej, a śledztwo natrafia na przeszkody. Każdy z bohaterów musi mierzyć się nie tylko z mordercą, ale też z własna przeszłością, która jest zła, bardzo zła… Idealny kryminał z wartką akcją, gdzie pojawiają się nowe szczegóły, które zmieniają wszystko w ciągu chwili. Nic nie jest takie, jak się wydaje, a wszystko spowite jest tajemnicami i mrokiem, w którym kryją się upiory. Koszmary dopadają wszystkich i trudno będzie się od nich uwolnić. Inteligentne śledztwo, a autor potrafi zwodzić, jak nikt inny. Mamy już mordercę, wystarczy go dopaść, tylko to wszystko nie jest takie proste. Wrażenie robi też sposób pisania Mieczysława Gorzki, który nie owija w bawełnę, wszystko jest realistyczne, opisane bez niepotrzebnych ozdobników. Tutaj główną rolę grają emocje zarówno bohaterów dobrych i złych, jaki czytelników. Sięgamy wszyscy do najbardziej traumatycznych zdarzeń, odczuć, uczuć z przeszłości. Na wszystko pozostawiają ślad. Od pierwszych stron czujemy niepokój: coś się za chwilę wydarzy, co zburzy spokój, co zakłóci codzienność. Nadciąga nieuniknione… Zakrzewski powrócił w wielkim stylu, by pokazać jak bardzo w życiu liczy się lojalność, przyjaźń i… mądrość, także ta życiowa. I nieodmiennie przy recenzjach książek Mieczysława Gorzki ostatnie zdanie takie samo: Świetna książka, którą po prostu trzeba przeczytać!

Czy można uciec przed przeszłością, jeśli ta zawsze znajdzie sposób, by upomnieć się o swoje? Sięgając po „Złą przeszłość” Mieczysława Gorzki, zadałam sobie to pytanie już na samym początku. Wiedziałam, że autor nie da mi prostych odpowiedzi - raczej zmusi do tego, bym przeszła przez ciemne zaułki ludzkiej psychiki i zmierzyła się z demonami bohaterów. Gorzka wraca do postaci Zakrzewskiego z impetem, ale też z wyczuwalną dojrzałością - zarówno w warstwie narracyjnej, jak i psychologicznej. Prorok - morderca sprzed lat - znów sieje strach. Ma swój rytuał: zaczepia kobiety na ulicy, przepowiada im śmierć… a potem naprawdę je zabija. Brzmi jak motyw z dobrego thrillera i dokładnie to dostajemy - tylko że u Gorzki to nigdy nie jest wyłącznie o zbrodni. To zawsze też opowieść o człowieku, o przeszłości, która nie daje spokoju, o traumie, która wraca z większą siłą niż wcześniej. Podkomisarz Karina Buczko zostaje rzucona na głęboką wodę. Przewodzi zespołowi śledczemu i robi wszystko, by dorwać psychopatę. Ale to nie tylko ona walczy z cieniem Proroka - wraca Marcin Zakrzewski. Pamiętacie go? Zmęczony życiem, ale wciąż niezawodny. Tym razem to nie on jest głównodowodzącym. I choć formalnie zostaje na uboczu, to nie oszukujmy się - jego spojrzenie, jego doświadczenie i jego niezałatwione sprawy z przeszłości stają się sercem tej historii. To, co Gorzka robi wyjątkowo dobrze, to przeplatanie warstwy kryminalnej z osobistym dramatem bohaterów. Każdy tu coś niesie. Każdy coś ukrywa. Każdy przed czymś ucieka. A autor nie daje im taryfy ulgowej. Buczko mierzy się z przeszłością, Zakrzewski z wyrzutami sumienia, a my - czytelnicy - z pytaniem: czy to, co kiedyś zrobiliśmy (lub czego nie zrobiliśmy), może na zawsze zdefiniować naszą teraźniejszość? Nie oczekujcie od „Złej przeszłości” wybuchów co kilka stron. Ta książka nie pędzi - ona się tli, żarzy, napina emocje. Wciąga jak wir, z którego trudno się wydostać. Im bardziej zagłębiałam się w fabułę, tym mocniej czułam, że to nie tylko kryminał. To raczej duszny thriller psychologiczny z bardzo ludzkim rdzeniem. Autor nie ucieka od trudnych tematów - zadaje pytania o winę, odpowiedzialność, konsekwencje wyborów. Czy zabrakło mi twistów rodem z hollywoodzkiego filmu? Może. Ale w zamian dostałam coś, co cenię jeszcze bardziej: realizm. Zamiast cudownych zbiegów okoliczności - konkretna, żmudna robota śledcza. Zamiast efektownych pościgów - napięcie wynikające z relacji międzyludzkich i niewypowiedzianych tajemnic. Gorzka doskonale wie, jak budować klimat, który sączy się między wierszami i zostaje z czytelnikiem długo po przeczytaniu ostatniej strony. Wielką zaletą tej książki są też miejsca akcji - bliskie, znajome, z tłem Dolnego Śląska, które autor oddaje z ogromnym wyczuciem. Dzięki temu całość staje się jeszcze bardziej realistyczna i lokalnie osadzona, co sprawia, że łatwiej wejść w tę historię, poczuć jej ciężar i emocje bohaterów. „Zła przeszłość” to nie tylko kryminał z intrygującą zagadką i morderstwami, które wzbudzają wiele emocji. To też opowieść o tym, że czasem największy przeciwnik nie kryje się za rogiem, tylko siedzi w nas samych. Jeśli szukacie książki, która da Wam coś więcej niż klasyczne „kto zabił” - to będzie dobry wybór.

"Gdyby mógł cof­nąć czas, drugi raz nie zde­cy­do­wałby się wra­cać do prze­szło­ści. Po­słu­chał­by ostrze­że­nia Za­krzew­skie­go, że prze­szłość jest zła, bez­względ­na. Cza­sem le­piej jest żyć dniem dzi­siej­szym, le­piej nie wie­dzieć, jak to było na­praw­dę, bo bar­dzo czę­sto się zda­rza, że prze­szłość wkracza z siłą tajfunu. Serię z komisarzem Marcinem Zakrzewskim odkryłam zupełnym przypadkiem wypożyczając Martwy Sad z biblioteki i szybko zorientowałam się, że polubię nowe nazwisko na rynku literackim. Tym razem nasz ulubiony policjant zmuszony okolicznościami przerywa spokojną egzystencję emeryta w której to funkcjonuje z ukochaną Renatą po to by wrócić do jednej z pierwszych i jak dotąd jedynej nierozwikłanej zagadki Przed laty we Wrocławiu grasował groźny morderca nazywany Prorokiem - ów mężczyzna przepowiadał kobietom śmierć i rzeczywiście te które spotykał po kilku dniach były martwe. Śledczym nie udało się jednak ująć przestępcy. Tym razem na czele zespołu policjantów staje komisarz Karina Buczko i to ona będzie postacią wiodącą. Wkrótce potem do stolicy Dolnego Śląska przyjeżdża Paulina Czerny , co podpowiada doświadczonemu gliniarzowi,że jest w tym drugie dno. Jak zwykle Pan Mieczysław nie zawodzi - stworzył złożoną i wielowątkową akcję, pełną przemocy, bezwzględności i zawiłości moralnych. Bohaterowie są autentyczni, a ich problemy i dylematy przedstawione w sposób realistyczny. Gorzka umiejętnie balansuje między dynamicznymi scenami akcji a głębszą analizą psychologiczną postaci. Mroczny, wciągający, świetny 🖤 Serdecznie polecam