Czy można wyjechać na wymarzone wakacje i wrócić już zupełnie innym człowiekiem? „Za granicą” Wojciecha Chmielarza to powieść, która udowadnia, że życie bywa bardziej nieprzewidywalne niż najlepszy thriller. Autor zabiera czytelnika do słonecznej Chorwacji, krainy wakacyjnego relaksu, która szybko zamienia się w scenę dramatycznych wydarzeń. To historia o pozorach, które potrafią oszukiwać, o pragnieniach prowadzących na skraj szaleństwa i o granicach okrucieństwa, jakie potrafi przekroczyć człowiek. A wszystko to opowiedziane narracją tak sugestywną, że trudno oderwać się od lektury.
Co znajdziesz w „Za granicą”?
„Za granicą” to historia wakacyjnego wyjazdu, który z rajskiej wizji szybko zmienia się w koszmar. Daria i Marek jadą z synem do Chorwacji, by odpocząć i spędzić czas razem, lecz już na miejscu poznają parę Szwedów: charyzmatycznego Johana i jego młodszą, niezwykle pociągającą żonę Verę. Niewinna znajomość zaczyna przybierać coraz bardziej niepokojący obrót. Marek pogrąża się w pracy, Daria stopniowo zbliża się do nowych znajomych, a atmosfera gęstnieje od pragnień, namiętności, zazdrości i niewypowiedzianych emocji. Chorwackie słońce, które miało być symbolem relaksu, staje się katalizatorem niebezpiecznych decyzji, obsesji i takich dramatów, które nie pozwalają wszystkim wrócić do domu.
Serce zaczęło jej mocniej bić.
Pomyślała, że nie chce iść do łóżka z Verą.
Pomyślała, że nie chce iść do łóżka z Johanem.
Ale chciałaby mieć takie wspomnienie.
Pomyślała, że nie chce iść do łóżka z Verą.
Pomyślała, że nie chce iść do łóżka z Johanem.
Ale chciałaby mieć takie wspomnienie.
Gra pozorów
„Za granicą” boleśnie uświadamia, jak złudne potrafią być pozory i jak bardzo nieprzewidywalne jest życie. To, co z zewnątrz wygląda na spokojny urlop i zwyczajne spotkanie z nowo poznanymi ludźmi, w rzeczywistości kryje podskórne napięcie i emocje, które tylko czekają, by wybuchnąć. Chmielarz pokazuje, że nigdy do końca nie znamy ani drugiego człowieka, ani samych siebie. W sprzyjających (lub raczej skrajnych) okolicznościach każdy może zachować się w sposób, którego wcześniej by o sobie nie pomyślał. To opowieść o tym, że życie niekiedy zmienia się w ułamku sekundy, a to, co miało być spełnieniem marzeń, może przerodzić się w największy koszmar.
Chwyciła się za głowę i przymknęła powieki.
Odbijało jej. Te wszystkie myśli, te fantazje łamane na koszmary - to nie było zdrowe.
Jak dobrze siebie znasz?
Chmielarz w mistrzowski sposób ukazuje także, że często wydaje nam się, iż mamy jasno wyznaczone granice i zasady, których nigdy byśmy nie przekroczyli. Tymczasem w sytuacjach pełnych napięcia, namiętności czy poczucia odrzucenia potrafimy zaskoczyć samych siebie, i to wcale nie w pozytywnym sensie. Autor pokazuje, że dla zdobycia aprobaty, uwagi czy choćby chwilowego potwierdzenia własnej wartości człowiek jest w stanie posunąć się do zachowań, których w normalnych warunkach nawet by nie rozważał. To właśnie ta psychologiczna głębia sprawia, że książka działa na czytelnika tak mocno i skłania do refleksji nad własnymi słabościami.
Różne obrazy przesuwały się przed jej oczami. Cały wczorajszy wieczór, tylko pocięty na fragmenty i pomieszany jak puzzle w pudełku.
Pełnokrwisty kryminał
Na tle psychologicznych rozterek i dusznej atmosfery wakacyjnego kurortu autor wplata także rewelacyjnie poprowadzony wątek kryminalny. To właśnie on sprawia, że napięcie nie opada ani na chwilę. Wręcz przeciwnie, z każdą stroną rośnie i zmusza czytelnika do przewracania kolejnych kartek. Zwroty akcji są tak zaskakujące, że trudno przewidzieć, dokąd zaprowadzi ta historia, a każda nowa odsłona wydarzeń podważa wcześniejsze przekonania i tropy. Dzięki temu „Za granicą” jest pełnokrwistym kryminałem od którego naprawdę trudno się oderwać.
Ludzie podobno toną w ciszy - żadnego szamotania, krzyków o pomoc. Tym bardziej dzieci.
