Nie czekaj już dłużej

Czy macie przyjaciółki, którym możecie powiedzieć wszystko i wiecie, że nie będą Was oceniać? Macie czas na kobiece pogaduszki? Ta książka uświadomiła mi, że takich chwil ostatnio bywa u mnie zbyt mało, bo biorę udział w macierzyńskim pędzie życia, zapominając zupełnie o sobie. Nie jest to zatem kolejna propozycja obyczajowej powieści, daje o wiele więcej - zajrzenie we własne wnętrze i spojrzenie na swoje rozterki z innej perspektywy, co być może skłoni do pierwszego kroku do zmian. Kobiet z takimi samymi problemami jest znacznie więcej niż mogłoby się wydawać. Poznajemy Laurę, Edytę i Beatę, każda z nich ma inną osobowość, sytuację finansową czy zawodową problemy w relacjach, rodzicielskie trudności i dylematy. Mimo tych różnic rozumieją się, a także czują, że powinny dokonać zmian, bo ich życie jest w jakimś stopniu w rozsypce. Mąż Laury zachowuje się nieracjonalnie, z czym ona nie potrafi sobie poradzić, Beti szuka dodatkowych “atrakcji” w małżeństwie, Edycie ciężko jako mamie z niepełnosprawnym dzieckiem, w dodatku w jej związku trwa kryzys. Bohaterki zostały stworzone idealnie, odczuwamy, jak bardzo są nam bliskie, bo są takie prawdziwe i życiowe. Wczuwałam się bardzo w ich smutek, tragedie, rozterki, bo życie potrafi być okrutne, jednak jest tutaj namiastka nadziei na lepszy czas. Cenię bardzo tę książkę za autentyczność i przypomnienie problemów, które mamy, bo media społecznościowe przesycone są perfekcjonizmem i obrazem sielanki, a w rzeczywistości ludzie cierpią w ukryciu z powodów, do których ciężko im się przyznać. Z punktu widzenia kobiety, uważam, że damska rola jest pełna wyzwań i spraw do udźwignięcia. Na pewno po lekturze sporo przemyślicie , jaki jest sens życia, czy warto tkwić w pewnych sytuacjach, czy dać innym drugą szansę, czy zadbać jedynie o siebie. Ogromny wpływ na cierpienie może mieć nałóg, przemoc lub schorowana psychika, niektórzy potrafią poradzić sobie z tymi trudnościami, a zakończenia bywają różne. Sporo dała mi do myślenia ta książka. Bardzo mnie pochłonęła 🤩

Czy macie przyjaciółki, którym możecie powiedzieć wszystko i wiecie, że nie będą Was oceniać? Macie czas na kobiece pogaduszki? Ta książka uświadomiła mi, że takich chwil ostatnio bywa u mnie zbyt mało, bo biorę udział w macierzyńskim pędzie życia, zapominając zupełnie o sobie. Nie jest to zatem kolejna propozycja obyczajowej powieści, daje o wiele więcej - zajrzenie we własne wnętrze i spojrzenie na swoje rozterki z innej perspektywy, co być może skłoni do pierwszego kroku do zmian. Kobiet z takimi samymi problemami jest znacznie więcej niż mogłoby się wydawać. Poznajemy Laurę, Edytę i Beatę, każda z nich ma inną osobowość, sytuację finansową czy zawodową problemy w relacjach, rodzicielskie trudności i dylematy. Mimo tych różnic rozumieją się, a także czują, że powinny dokonać zmian, bo ich życie jest w jakimś stopniu w rozsypce. Mąż Laury zachowuje się nieracjonalnie, z czym ona nie potrafi sobie poradzić, Beti szuka dodatkowych “atrakcji” w małżeństwie, Edycie ciężko jako mamie z niepełnosprawnym dzieckiem, w dodatku w jej związku trwa kryzys. Bohaterki zostały stworzone idealnie, odczuwamy, jak bardzo są nam bliskie, bo są takie prawdziwe i życiowe. Wczuwałam się bardzo w ich smutek, tragedie, rozterki, bo życie potrafi być okrutne, jednak jest tutaj namiastka nadziei na lepszy czas. Cenię bardzo tę książkę za autentyczność i przypomnienie problemów, które mamy, bo media społecznościowe przesycone są perfekcjonizmem i obrazem sielanki, a w rzeczywistości ludzie cierpią w ukryciu z powodów, do których ciężko im się przyznać. Z punktu widzenia kobiety, uważam, że damska rola jest pełna wyzwań i spraw do udźwignięcia. Na pewno po lekturze sporo przemyślicie , jaki jest sens życia, czy warto tkwić w pewnych sytuacjach, czy dać innym drugą szansę, czy zadbać jedynie o siebie. Ogromny wpływ na cierpienie może mieć nałóg, przemoc lub schorowana psychika, niektórzy potrafią poradzić sobie z tymi trudnościami, a zakończenia bywają różne. Sporo dała mi do myślenia ta książka. Bardzo mnie pochłonęła 🤩