Wszystko czego nie powiedzieliśmy

Wszyscy mamy tajemnice. Czasem są zupełnie nieistotne dla otoczenia jak to, że naprawdę nie lubimy spaghetti, ale jemy je, bo mama włożyła serce i czas w przygotowanie posiłku. Są jednak i takie,które gdyby wyszły na jaw na zawsze zmieniłyby życie nie tylko nasze, lecz przede wszystkim tych, których kochamy. Sytuacja w jakiej znalazła się Ella jest naprawdę paskudna - tak chyba tylko to słowo jest w stanie oddać emocje jakie towarzyszą nastolatce. Cztery miesiące wcześniej wraz z najlepszą przyjaciółką , Hayley wracały z imprezy zorganizowanej przez jednego ze szkolnych kolegów. Niestety nie dotarły na miejsce , ponieważ zdarzył się tragiczny wypadek w wyniku którego panna Miller straciła życie. Sama Ella nie pamięta niczego co działo się dwadzieścia cztery godziny przed feralnymi wydarzeniami i oczywiście nosi w sobie ogromne poczucie winy. Izoluje się od wszystkich bojąc się osądu i społecznego ostracyzmu. Nie jest jednak sama z bólem po ogromnej stracie, której doświadczyła. Zrozumienie znajduje w ramionach.. chłopaka przyjaciółki Sawyera. I choć początkowo dręczą ich wyrzuty sumienia i czują, że to co robią jest moralnie niewłaściwe nie potrafią zrezygnować z rodzącej się między nimi miłości i niepowtarzalnej więzi. Poza tym młody Hawkins wydaje się idealnym partnerem -opiekuńczym czułym, opiekuńczym i empatycznym. W jego życiu są jednak sprawy o których wolałby nie mówić na głos. Pewnego dnia młoda kobieta zostaje poproszona o pomoc w posprzątaniu pokoju swej duchowej siostry. W trakcie tego zadania znajduje należący do niej pamiętnik i mimo wątpliwości postanawia zapoznać się z jego treścią. A ta wywraca jej świat do góry nogami. Wszystko w co dotychczas wierzyła staje pod znakiem zapytania. Okazuje się bowiem, że popularna uczennica i powierniczka Elli była ofiarą przemocy. Kim jest S? Co naprawdę spotkało dziewczyny I kto im zagraża? Odpowiedzi kryje w sobie książka Sloan Harlow. O Boże jakie to było cudowne. Doprawdy nie potrafię ubrać tego w słowa tak jakbym tego chciała, by zachęcić do poznania tej niezwykle dynamicznej, niepokojącej i hipnotyzującej książki. To nie tylko opowieść o nastolatkach i ich pierwszych uczuciach czy kłopotach właściwych dla ich wieku. To przede wszystkim świetnie zbudowany thriller psychologiczny z nieoczekiwanymi zwrotami akcji , wciągającą fabułą i bohaterami których nie da się nie kochać. Ja przepadłam całkowicie. Po prostu magiczna. Jedna z najlepszych jakie dotychczas przeczytałam. Polecam całym sercem 💙

Zdarza Ci się sięgać po książki YA? Lubisz soft thrillery skierowane do młodzieży? 💬
Muszę przyznać, że ja lubię takie książki, ponieważ świetnie ukazują współczesne problemy młodzieży, są swoistymi drogowskazami dla młodych ludzi, a jednocześnie są na tyle lekkie, że stanowią dla mnie miłą odskocznię od codzienności i „głębszych” lektur, które wymagają większego zaangażowania. „Wszystko, czego nie powiedzieliśmy” autorstwa Sloan Harlow to jeden z tych soft thrillerów z gatunku YA z domieszką dark romance, od którego naprawdę trudno się oderwać. Autorka buduje fabułę książki na dość „oklepanych” tematach miłości, żałoby i poczucia winy. Jednak dodając elementy thrillera, tworzy coś naprawdę oryginalnego i dynamicznego. Pamiętnik zmarłej przyjaciółki odsłania przed Elli tajemnice Hayley i sprawia, że na światło dzienne wychodzą sekrety, które skłaniają dziewczynę do przemyśleń, czy rzeczywiście znała osobę, którą uważała za swoją przyjaciółkę. Autorka wprowadza wiele zwrotów akcji, które mają za zadanie zmylić czytelnika, i sądzę, że gdybym nie sięgała często po bardziej złożone thrillery i kryminały, z pewnością nie przewidziałabym, jak ta historia się potoczy. Oczywiście stało się inaczej i wiele momentów było dla mnie przewidywalnych. Czy wpłynęło to na mój odbiór lektury? Nie, bo jest to książka z gatunku YA, więc podeszłam do niej na luzie i bez dużych oczekiwań. Mocnym elementem powieści są jednak bohaterowie. Postać Elli jest świetnie ukazana – jej emocje dotyczące żałoby oraz zauroczenia Sawyerem są bardzo realistyczne. Uważam, że wielu nastoletnich czytelników, znajdujących się w podobnej sytuacji, może się z nią utożsamić. Jej cierpienie i zagubienie są na tyle namacalne, że momentami można je poczuć osobiście. Mały minus natomiast za dość płytką relację między Elli a Sawyerem. Wszystko wydaje się dość sztuczne i nie do końca mi się to kleiło. Ich wspólne wyrzuty sumienia nie są dla mnie w pełni wiarygodne, ale może szukam tutaj czegoś, czego zupełnie nie ma? „Wszystko, czego nie powiedzieliśmy” to książka, której potencjał nie został w pełni wykorzystany. Niemniej jednak uważam, że całość jest napisana naprawdę dobrze i jest to pozycja godna uwagi. Pomimo kilku mankamentów, motyw traumy i żałoby został tutaj ukazany naprawdę świetnie, a takie książki są bardzo potrzebne. Dlatego zdecydowanie polecam!